Regex adresu IP — sprawdź poprawność protokołu IPv4 za pomocą zakresów

Ta strona otwiera się z klasycznym, ścisłym wzorcem IPv4: \b(?:(?:25[0-5]|2[0-4]\d|1\d\d|[1-9]?\d)\.){3}(?:25[0-5]|2[0-4]\d|1\d\d|[1-9]?\d)\b. W przeciwieństwie do naiwnego \d{1,3}\.\d{1,3}\.\d{1,3}\.\d{1,3}, sprawdza każdy oktet: 25[0-5] obejmuje 250–255, 2[0-4]\d obejmuje 200–249, 1\d\d obejmuje 100–199, a [1-9]?\d obsługuje 0–99.

Granice słów \b na obu końcach mają większe znaczenie, niż na to wyglądają: bez nich wzorzec z radością pasowałby do 56.30.1.1 wewnątrz 256.300.1.1. Fabrycznie załadowana próbka zawiera dokładnie takie adresy spoza zakresu, dzięki czemu można sprawdzić, czy w tekście pojawiają się tylko prawdziwe adresy IPv4.

Jest to wzorzec, po który należy sięgnąć podczas greppowania logów dostępu, filtrowania plików konfiguracyjnych lub sprawdzania poprawności pól wejściowych. Wklej fragment własnych logów do obszaru testowego — poniższa lista dopasowań pokazuje każdy znaleziony adres wraz z jego pozycją, a tryb zastępowania pozwala na ich zamaskowanie, na przykład stałym elementem zastępczym.