เครื่องคำนวณค่าเสื่อมราคา

ค่าเสื่อมราคาจะกระจายต้นทุนของสินทรัพย์ตลอดอายุการใช้งานแทนที่จะใช้จ่ายทั้งหมดในคราวเดียว และวิธีการในตำราเรียนทั้งสองวิธีในการทำเช่นนั้นจะให้ภาพปีต่อปีที่แตกต่างกันมาก แม้ว่าจะสามารถลงเอยด้วยผลรวมที่เท่ากันก็ตาม เครื่องคำนวณนี้สร้างกำหนดการที่สมบูรณ์สำหรับวิธีที่คุณเลือก ไม่ว่าจะเป็นต้นทุนสินทรัพย์ มูลค่าซาก และอายุการใช้งาน และตารางค่าเสื่อมราคารายปี ค่าเสื่อมราคาสะสม และมูลค่าตามบัญชีจะแสดงออกมา

ค่าเสื่อมราคาแบบเส้นตรงจะง่ายกว่าในทั้งสองค่า: ค่าเสื่อมราคารายปี = (ต้นทุน − ค่าซาก) KW อายุการใช้งาน ซึ่งเป็นตัวเลขเดียวกันทุกๆ ปี ดังนั้นมูลค่าทางบัญชีจึงเดินเป็นเส้นตรงจากต้นทุนหนึ่งไปอีกต้นทุนหนึ่ง เป็นข้อสันนิษฐานเริ่มต้นในหลักสูตรการบัญชีเบื้องต้นส่วนใหญ่ และเป็นกำหนดการที่ง่ายที่สุดในการอธิบายให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ต้องการเพียงตัวเลขที่คาดเดาได้เพียงตัวเดียวต่อปี

ค่าเสื่อมราคาที่ลดลงจะโหลดค่าใช้จ่ายล่วงหน้าแทน: ค่าเสื่อมราคาของแต่ละปีคือมูลค่าตามบัญชีปัจจุบันคูณด้วยอัตรา โดยที่ อัตรา = ตัวคูณ ۞fulLife ตัวคูณของ 2 เป็นวิธีคลาสสิกแบบ double-declining-balance (DDB) 1.5 ให้ยอดคงเหลือลดลง 150% เนื่องจากอัตรานี้ใช้กับมูลค่าตามบัญชีที่ลดลง ค่าใช้จ่ายจึงมีมากที่สุดในปีแรกและลดลงทุกปีหลังจากนั้น ซึ่งเป็นประโยชน์สำหรับสินทรัพย์ (ยานพาหนะ คอมพิวเตอร์ เครื่องจักร) ที่สูญเสียมูลค่าส่วนใหญ่อย่างแท้จริงก่อนกำหนด เครื่องคิดเลขนี้จะคำนวณค่าเสื่อมราคาจากยอดคงเหลือที่ลดลงด้วยมูลค่าซากโดยตรง: ค่าใช้จ่ายตามอัตราของปีละหนึ่งครั้งจะทำให้มูลค่าตามบัญชีต่ำกว่ามูลค่าซาก ค่าใช้จ่ายในปีนั้นจะถูกจำกัดไว้เท่ากับมูลค่าซาก และค่าเสื่อมราคาจะหยุดในปีที่เหลือ โปรดทราบว่านี่เป็นตัวเลือกที่เรียบง่ายและโปร่งใส — กำหนดการ DDB ในโลกแห่งความเป็นจริงบางรายการจะสลับไปใช้เส้นตรงตลอดอายุการใช้งานของสินทรัพย์แทนเพื่อจะหมดสิ้นลงเพื่อกอบกู้ภายในปีสุดท้าย วิธีการกอบกู้ของเครื่องมือนี้ง่ายกว่าในการตรวจสอบและมีการเปิดเผยที่นี่แทนที่จะซ่อนไว้

เนื่องจากทั้งสองวิธีเริ่มต้นที่ต้นทุนเดียวกันและสิ้นสุดที่มูลค่ากอบกู้เท่ากัน วิธีนี้จะคิดค่าเสื่อมราคาด้วยจำนวนเงินรวมที่เท่ากันตลอดอายุของสินทรัพย์เสมอ - แผนภูมิในหน้านี้มีอยู่โดยเฉพาะเพื่อแสดงว่าอัตราก้าว ไม่ใช่ผลรวม ที่ต่างกัน สลับวิธีหลักเพื่อดูกำหนดการอย่างใดอย่างหนึ่งอย่างครบถ้วน และใช้แผนภูมิเส้นโค้งคู่เพื่อเปรียบเทียบว่าแต่ละรายการมีค่าใช้จ่ายล่วงหน้ามากเพียงใด