ไดอะแกรมคอร์ดกีตาร์

หนังสือคอร์ดให้ไดอะแกรมตายตัวหนึ่งรูปต่อคอร์ด เครื่องมือนี้ทำงานตรงกันข้าม: พิมพ์ชื่อคอร์ดแล้วมันค้นหาบนเฟรตบอร์ดเอง เหมือนกับที่นักกีตาร์ไล่มองคอเพื่อหาการจับ แล้วแสดงรูปทรงที่สมเหตุสมผลทุกรูปที่เจอ

การตั้งสายมาตรฐานทำให้สายเปิดแต่ละสายมีคลาสระดับเสียงตายตัว — E, A, D, G, B, E สำหรับคอร์ดที่คุณพิมพ์ เครื่องมือจะแยกวิเคราะห์รากและคุณภาพ (เมเจอร์ ไมเนอร์ เซเว่นท์ ซิกซ์ ไนน์ ซัสเพนชัน คอร์ดสแลชเบส และอื่นๆ) ออกเป็นเซ็ตโน้ตที่จำเป็น จากนั้นจึงย้อนรอยผ่านทุกทางเลือกของสายเปิด กด หรือปิดเสียงบนทั้งหกสายภายในหน้าต่างสี่เฟรต การจับเสียงจะถูกนับก็ต่อเมื่อมันเล่นโน้ตที่จำเป็นทุกตัวและไม่มีโน้ตอื่นนอกคอร์ด หากหน้าต่างใกล้กับนัทไม่มีคำตอบ การค้นหาจะเลื่อนขึ้นไปตามคอ ทีละเฟรต ไปจนถึงเฟรตที่เก้า

คอร์ดขยายอย่างคอร์ดไนน์บางครั้งไม่สามารถเล่นได้ครบหกสายโดยไม่ลดทอน ดังนั้นการค้นหาจึงใช้กฎเดียวกับที่นักกีตาร์ทำงานใช้: เก็บราก เทิร์ด และส่วนขยายด้านบนที่กำหนดไว้ แล้วปล่อยคู่ห้าก่อนหากจำเป็นต้องตัดออก การจับเสียงทุกแบบที่พบจะถูกให้คะแนนตามความสามารถในการเล่น — สายที่กดไม่ได้ถูกลงโทษ สายเปิดได้รับการเอื้อประโยชน์ และช่วงนิ้วที่กว้างทำให้คะแนนลดลง — ดังนั้นรูปทรงที่อยู่บนสุดของรายการจึงเป็นรูปทรงที่มือคนจะเลือกใช้จริงๆ

ตัวไดอะแกรมใช้สัญกรณ์มาตรฐานของคอร์ดบ็อกซ์: เส้นแนวตั้งแทนสาย เส้นแนวนอนแทนเฟรต จุดทึบแทนโน้ตที่กด O แทนสายเปิด X แทนสายที่กดไม่ได้ และเส้นหนาในตำแหน่งที่หนึ่งนิ้วทาบหลายสายบนเฟรตเดียวกัน ทุกอย่างทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ — สิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปยังที่ใด