แผนภาพคอร์ดอูคูเลเล่

อูคูเลเล่มีเพียงสี่สายและช่วงคอที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ใช้อยู่ภายในห้าหรือหกเฟร็ตแรก ซึ่งเปลี่ยนสิ่งที่ตัวค้นหาคอร์ดสามารถทำได้: แทนที่จะเดาแค่รูปแบบที่ดีที่สุดเพียงหนึ่งเดียว มันสามารถตรวจสอบได้แทบทุกความเป็นไปได้ตามจริงและแสดงให้คุณเห็นทั้งหมด

การตั้งเสียงมาตรฐาน "My Dog Has Fleas" กำหนดให้สายทั้งสี่ — G, C, E, A — มีระดับเสียงตายตัว สำหรับคอร์ดที่คุณพิมพ์ เครื่องมือจะแยกวิเคราะห์รากและคุณภาพของคอร์ด (เมเจอร์, ไมเนอร์, เซเว่นท์, ซิกซ์, ไนน์, ซัสเพนชัน, คอร์ดที่มีเบสระบุหลังเครื่องหมายทับ และอื่นๆ) ออกมาเป็นชุดโน้ตที่จำเป็น จากนั้นจึงไล่ผ่านทุกตัวเลือกแบบเปิด, กด หรือปิดเสียงบนทั้งสี่สายภายในช่วงการค้นหา รูปแบบหนึ่งจะนับว่าผ่านก็ต่อเมื่อให้เสียงโน้ตที่จำเป็นทุกตัวและไม่มีโน้ตอื่นนอกเหนือคอร์ด; หากไม่มีรูปแบบใดเข้าได้เลยใกล้ๆ คอด้านบน ช่วงการค้นหาจะเลื่อนขึ้นไปบนคอทีละเฟร็ต ไปจนถึงเฟร็ตที่เก้า

เนื่องจากสี่สายไม่สามารถเก็บโน้ตทุกตัวของคอร์ดขนาดใหญ่ได้เสมอไป การค้นหาจึงใช้ทางลัดแบบเดียวกับที่ผู้เล่นจะทำ: เก็บราก, เทิร์ด และตัวต่อขยายช่วงบนที่เป็นเอกลักษณ์ของคอร์ดนั้นไว้ และจะตัดโน้ตตัวที่ห้าทิ้งก่อนหากจำเป็นต้องลดโน้ตลง ทุกผลลัพธ์จะถูกให้คะแนนตามความสามารถในการเล่น — การมีสายปิดเสียงจะหักคะแนน, สายเปิดจะเพิ่มคะแนน และการที่ต้องกางนิ้วกว้างจะหักคะแนน — จากนั้นจึงลบผลลัพธ์ที่ซ้ำกันและจัดเรียง คุณจึงสามารถเลื่อนดูรายการทั้งหมดจากรูปแบบที่เล่นสบายที่สุดไปจนถึงน้อยที่สุดได้

แผนภาพใช้สัญลักษณ์แผนภาพคอร์ดมาตรฐาน โดยวาดจากซ้ายไปขวาเป็น G, C, E, A เพื่อให้ตรงกับวิธีอ่านแผนภูมิคอร์ดอูคูเลเล่ที่พิมพ์ทั่วไป: เส้นแนวตั้งแทนสาย, เส้นแนวนอนแทนเฟร็ต, จุดทึบแทนตำแหน่งที่กด, O แทนสายเปิด, X แทนสายที่ปิดเสียง และเส้นทึบแนวนอนครอบคลุมทุกสายที่เฟร็ตเดียวกันเมื่อใช้นิ้วเดียวทาบหลายสาย ทุกอย่างทำงานภายในเบราว์เซอร์ของคุณ — สิ่งที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งไปที่ใด