เครื่องคำนวณความสามารถในการจ่ายค่าเช่า

คำถามว่า "ฉันสามารถจ่ายค่าเช่าได้เท่าไหร่" ไม่มีคำตอบเดียวที่เป็นสากล — มันมีอย่างน้อยสามคำตอบ ขึ้นอยู่กับว่าคุณถามกฎจริงข้อไหนที่ถูกอ้างอิงบ่อยๆ เครื่องคำนวณนี้ประมวลผลตัวเลขของคุณผ่านทั้งสามกฎพร้อมกัน คุณจึงมองเห็นได้ว่ากฎเหล่านั้นตรงกันและแตกต่างกันตรงไหน แทนที่จะยึดติดกับตัวเลขเปอร์เซ็นต์เดียวที่บังเอิญเป็นตัวเลขที่เว็บไซต์ส่วนใหญ่มักพูดซ้ำๆ

ข้อแรกคือกฎ 30% ซึ่งเป็นคำแนะนำเรื่องความสามารถในการจ่ายค่าเช่าแบบคลาสสิกที่ผูกโยงกับโครงการบ้านพักอาศัยของรัฐบาลกลางสหรัฐฯ มายาวนาน (ย้อนไปถึงการใช้ 30% ของรายได้รวมของ HUD เป็นเกณฑ์วัดภาระค่าใช้จ่ายที่อยู่อาศัย): ค่าเช่าสูงสุด = รายได้ต่อเดือน × 0.30 มันเรียบง่าย เป็นตัวเลขที่คนส่วนใหญ่เคยได้ยิน และเป็นสิ่งที่เครื่องคำนวณนี้คำนวณให้เป็นอย่างแรก

ข้อสองคือกฎงบประมาณ 50/30/20 — ที่นิยมใช้โดยแบ่งเงินเดือนสุทธิเป็น 50% สำหรับสิ่งจำเป็น, 30% สำหรับสิ่งที่อยากได้ และ 20% สำหรับการออม ค่าเช่าเป็น 'สิ่งจำเป็น' ไม่ใช่หมวด 'สิ่งที่อยากได้' ดังนั้นกฎที่บอกตัวเลขค่าเช่าชัดเจนเพียงเลขเดียวจึงเป็นการทำให้เข้าใจผิด เครื่องคำนวณนี้ตรงไปตรงมาในประเด็นนี้: มันแสดงเป็นช่วง จากประมาณ 25% ของรายได้สำหรับแนวทางอนุรักษ์นิยมมากกว่า (หากค่าเช่าต้องแชร์หมวดสิ่งจำเป็นกับค่าของชำ, ค่าน้ำไฟ, ค่าประกัน, ค่าเดินทาง และการชำระหนี้) ไปจนถึงการจัดสรรให้ในหมวดสิ่งจำเป็นเต็ม 50% (หากค่าเช่าเกือบจะเป็นค่าใช้จ่ายประจำก้อนใหญ่ก้อนเดียวของคุณ) ข้อสามคือกฎ '40 เท่าของค่าเช่า' ที่เจ้าของบ้านและสำนักงานให้เช่าหลายแห่งใช้ในการตรวจสอบผู้สมัคร: พวกเขาต้องการเห็นรายได้รวมต่อปีอย่างน้อย 40 เท่าของค่าเช่าต่อเดือน ซึ่งจัดรูปใหม่ได้เป็น ค่าเช่าสูงสุด = รายได้ต่อปี ÷ 40 — มักจะเป็นเกณฑ์ที่เข้มงวดที่สุดในสามข้อสำหรับผู้เช่าในตลาดที่แพง

สลับเป็นโหมดย้อนกลับเพื่อพลิกคำถาม: ใส่ค่าเช่าที่คุณได้รับเสนอมา แล้วดูว่าในแต่ละกฎ รายได้ที่มันบ่งบอกว่าคุณจำเป็นต้องมีเพื่อรับภาระค่าเช่านั้นได้อย่างสบาย (หรือสำหรับกฎ 40 เท่า ก็คืออย่างผ่านเกณฑ์) เป็นเท่าไร จำนวนเงินเป็นตัวเลขปกติที่ใช้ได้กับทุกสกุลเงิน และการคำนวณทั้งหมดเกิดขึ้นในเบราว์เซอร์ของคุณเอง — ไม่มีการอัปโหลดหรือจัดเก็บอะไรทั้งสิ้น