Transposer wykresów akordów

Capo zmienia tonację, ale tabela akordów jest tekstem, a większość „transpozycji” traktuje to jako nic więcej: znajdują każdą literę, która wygląda jak prymka akordu i zamieniają ją, nie mając pojęcia, czym właściwie jest symbol akordu. Takie podejście psuje moment, w którym wykres staje się interesujący — akord ukośny, taki jak D/F#, wymaga przesunięcia obu nut, w połowie zmniejszony F#m7b5 wymaga przesunięcia prymy, podczas gdy m7b5 pozostaje dokładnie tak, jak napisano, a naiwna metoda znajdowania i zamiany nie ma żadnego pojęcia o żadnym z nich.

To narzędzie działa zamiast tego na podstawie rzeczywistej gramatyki akordów: rozpoznaje żeton akordu jako literę podstawową (od A do G) z opcjonalnym ostrym lub płaskim, opcjonalną jakością i rozszerzeniem (m, maj7, m7b5, dim, aug, sus2, sus4, add9, 6, 7, 9, 11, 13 i ich kombinacje) oraz opcjonalną nutą ukośnika i basu i zawsze dopasowuje tylko całe słowa rozdzielone białymi znakami, więc nie myli liter ukrytych w tekście z akordami. Każde dopasowanie jest rozkładane na klasę tonacji prymy i opcjonalną klasę wysokości basu, obie są przesunięte o tę samą liczbę półtonów, a przyrostek jakości jest przenoszony niezmieniony — Bbmaj7 pozostaje akordem maj7 po transpozycji, po prostu otrzymuje nową prymę.

Innym szczegółem, który naiwni transpozytorzy mylą, jest pisownia: przesunięcie akordu w górę nie zawsze powinno skutkować powstaniem ostrego. Prawdziwe wykresy kształtują się w kręgu kwintowych — piosenkę przesuniętą w tonację F czyta się bardziej naturalnie w Bb niż w A#, podczas gdy piosenkę przesuniętą w D czyta się bardziej naturalnie w F# niż w Gb. To narzędzie przeliteruje każdą transponowaną klasę wysokości tonu, stosując tę ​​samą konwencję „sharps or flats”, więc cały wykres transponowany o określoną liczbę półtonów wygląda jak coś, co pracujący muzyk faktycznie napisałby na wykresie, a nie ściana znaków akustycznych w jednym kierunku.

Wklej wykres z akordami umieszczonymi powyżej lub w jednej linii z tekstem, ustaw liczbę półtonów do przesunięcia (od -11 do +11) i uruchom go — wyjściowy obszar tekstowy zawiera transponowany wykres z każdą spacją, tabulatorem i podziałem linii dokładnie tam, gdzie się znajdował, więc wyrównanie między linią akordu a linią tekstu pod nią nigdy nie zostanie zakłócone. Nic nie jest nigdzie przesyłane: zarówno parsowanie, jak i transpozycja odbywają się lokalnie w przeglądarce.