Audytor dostępności HTML

Większość szybkich kontroli dostępności polega albo na powierzchownym skanowaniu słów kluczowych, albo na ciężkiej bibliotece, której należy zaufać jak czarnej skrzynce. To narzędzie podąża trzecią ścieżką: analizuje wklejony kod HTML za pomocą wbudowanego w przeglądarkę DOMParsera — bez rdzenia axe, bez zewnętrznej biblioteki dostępności, bez pobierania niczego — a następnie przegląda powstałe drzewo DOM z zestawem odręcznych kontroli, które odzwierciedlają typowe, rzeczywiste wzorce awarii WCAG 2.1. Oznacza to, że logikę można w pełni sprawdzić, a audyt odbywa się wyłącznie w przeglądarce: wklejane znaczniki i dowolna testowana para kolorów nigdy nie są nigdzie przesyłane ani wysyłane.

Kontrole obejmują błędy, które najczęściej pojawiają się na prawdziwych stronach: elementy <img> bez żadnego atrybutu alt (prawdziwy błąd WCAG, różniący się od celowo pustego alt="" używanego do obrazów dekoracyjnych, które jest poprawnie pozostawione nieoflagowane), elementy sterujące formularzami, w przypadku których technologia wspomagająca nie może dowiedzieć się, do czego służą (sprawdzane z każdą rzeczywistą ścieżką do etykiety — pasującą <label for>, zawiniętą w <label> lub aria-label/aria-labelledby atrybut), poziomy nagłówków przeskakujące bez ostrzeżenia (<h1> bezpośrednio do <h3> lub dokument bez <h1> lub z więcej niż jednym), linki bez href lub z niejasnym, wyrwanym z kontekstu tekstem, takim jak „kliknij tutaj” lub „przeczytaj więcej” oraz brakującym atrybutem lang, gdy wklejany jest pełny dokument HTML (a nie tylko fragment).

Tym, co wyróżnia się na tle innych, jest autentyczna matematyka kontrastowa, a nie powierzchowna heurystyka „wygląda na czytelną”. W przypadku każdego elementu zawierającego kolor inline i kolor tła narzędzie odczytuje obie wartości, przekształca je w rzeczywiste liczby RGB za pomocą własnego silnika CSS przeglądarki (więc hex, rgb(), hsl() i nazwane kolory, takie jak „tomato”, działają identycznie) i oblicza dokładną względną luminancję WCAG dla każdej z nich — L = 0,2126×R + 0,7152×G + 0,0722×B dla każdego kanału skorygowane najpierw przy użyciu rzeczywistej krzywej transferu sRGB — przed połączeniem ich w oficjalnym wzorze współczynnika kontrastu (jaśniejszy L + 0,05) / (ciemniejszy L + 0,05). Własny rozmiar czcionki i grubość czcionki elementu decydują o tym, czy mają zastosowanie bardziej rygorystyczne progi „zwykłego tekstu”, czy łagodniejsze progi „dużego tekstu” (18 pkt + lub 14 pkt + pogrubienie), a wynik jest sprawdzany jednocześnie ze wszystkimi czterema rzeczywistymi liczbami WCAG: 4,5: 1 i 3: 1 dla AA, 7: 1 i 4,5: 1 dla AAA - nigdy nie składały się na jeden fałszywy werdykt dobry/zły.

Jest to celowo uczciwy, pragmatyczny podzbiór pełnego audytu dostępności, a nie narzędzie certyfikacyjne: nie ocenia interaktywności opartej na JavaScript, wzorców widżetów ARIA wykraczających poza podstawowe etykietowanie, kolejność zaznaczania klawiatury ani niczego, co wymaga faktycznego renderowania i uruchamiania strony. Traktuj to jako szybki pierwszy przebieg, który wychwytuje najczęstsze i najpoważniejsze błędy WCAG – brak tekstu alternatywnego, pola bez etykiet, uszkodzoną hierarchię nagłówków, tekst o niskim kontraście i niejasne linki – zanim strona zostanie wysłana, wraz z (nie zamiast) pełną ręczną recenzją lub dedykowanym narzędziem do audytu wszystkiego, co trafia do produkcji.