Walidator manifestu aplikacji internetowej

Progresywna aplikacja internetowa instaluje się prawidłowo tylko wtedy, gdy jej plik manifest.json spełnia pola faktycznie sprawdzane przez przeglądarki i sklepy z aplikacjami. Ten moduł sprawdzania poprawności analizuje przesłany manifest i przechodzi przez specyfikację manifestu aplikacji internetowej W3C pole po polu: flaguje brakującą nazwę i krótką nazwę, pustą lub zniekształconą tablicę ikon, ikonom brakuje src, rozmiarów lub typu, niemożliwy do przeanalizowania start_url, nierozpoznana wartość wyświetlana oraz ciągi znaków kolor_motywu lub kolor_tła, które nie są prawidłowymi kolorami CSS. Każde ustalenie jest przedstawiane w formie prostego zdania w języku angielskim — a nie surowego cytatu ze specyfikacji — dzięki czemu wiesz dokładnie, co należy naprawić i dlaczego ma to znaczenie dla możliwości instalacji.

Zabójczą funkcją jest podgląd bezpiecznej strefy z maskowalną ikoną. Adaptacyjne ikony Androida nakładają kształt maski wybrany przez system operacyjny — okrąg, zawiłość, łza i inne — do każdej ikony oznaczonej jako „przeznaczenie”: „maskowalność”. Wszystko poza wyśrodkowanym okręgiem zajmującym 40% widocznego obszaru ikony można przyciąć w zależności od maski zastosowanej przez urządzenie. Prześlij pliki obrazów ikon, do których odwołuje się manifest, wraz z manifestem.json, a to narzędzie dopasuje je według nazwy pliku, rysuje każdą maskowalną ikonę na płótnie w jej zadeklarowanym rozmiarze i nakłada dokładny okrąg bezpiecznej strefy, dzięki czemu możesz na własne oczy zobaczyć, czy Twoja grafika przetrwa przycięcie.

Znaczek „Zaliczony/Niezaliczony” pod każdym podglądem nie jest jedynie kosmetyczną pozycją na liście kontrolnej — pochodzi z rzeczywistej analizy poszczególnych pikseli zdekodowanych danych obrazu. Narzędzie mierzy, ile treści niebędących tłem znajduje się poza okręgiem bezpiecznej strefy (treść, którą maska ​​przycięłaby) i jaka część ikony jest przezroczysta (ikony, które można maskować, powinny mieć nieprzezroczyste tło z pełnym spadem, ponieważ przezroczystość pozwala na prześwitywanie koloru maski). Obie kontrole dotyczą rzeczywistej przesłanej mapy bitowej, więc wynik odzwierciedla prawdziwy plik ikony, a nie przypuszczenie.

Wszystko dzieje się lokalnie w Twojej przeglądarce: plik manifest.json jest odczytywany za pomocą interfejsu File API, ikony są dekodowane za pomocą funkcji createImageBitmap lub rozwiązania zastępczego FileReader/Image, a piksele są analizowane na kanwie w pamięci. Nic nie jest przesyłane na serwer, co ma znaczenie, jeśli Twój manifest odwołuje się do niepublicznej nazwy aplikacji, wewnętrznych ścieżek adresu startowego lub ikon w fazie rozwoju.