Wyszukiwarka rymów

Rhyme Finder porównuje wpisane słowo z wyselekcjonowaną bazą danych około 1500 popularnych angielskich słów, uporządkowaną ze słuchu w „rodziny rymów”: grupy słów, które od ostatniej akcentowanej samogłoski do końca wyrazu brzmią identycznie, niezależnie od różnic w pisowni. Właśnie dlatego celowo poprawnie radzi sobie ze słynnymi angielskimi wyjątkami pisowni: „though”, „dough” i „although” trafiają razem z „go” i „know”, „through” — z „blue” i „true”, „cough” i „trough” — z „off”, a „enough”, „tough” i „rough” — z „stuff” i „gruff” — cztery słowa z cząstką „-ough”, cztery różne brzmienia, każde we właściwej grupie.

Każda rodzina należy także do szerszej „klasy samogłoskowej”, wspólnej z innymi rodzinami, które mają tę samą samogłoskę, ale inną końcową spółgłoskę — na przykład „light/night/right” (kończy się twardym „t”) i „side/ride/hide” (kończy się na „d”) należą do tej samej klasy samogłoskowej. Wyszukiwanie zwraca dwie grupy: rymy dokładne to wszystkie pozostałe słowa z tej samej rodziny (identyczne brzmienie końcówki), a rymy niedokładne to słowa z siostrzanych rodzin w tej samej klasie samogłoskowej (ta sama samogłoska, inna spółgłoska na końcu) — różnica między rymem, który trafia idealnie, a takim, który trafia tylko częściowo; oba przydatne przy pisaniu tekstów piosenek, poezji czy grach słownych, w zależności od potrzeb wersu.

To celowo zwięzła, zbudowana ręcznie baza, a nie próba wyczerpującego słownika rymów — prawdziwe słowniki rymów liczą dziesiątki tysięcy haseł, a ich wierne odwzorowanie w przeglądarce, bez serwera, wykracza poza zakres tego narzędzia. Kiedy wpisane słowo nie znajduje się na wyselekcjonowanej liście, narzędzie podejmuje próbę przybliżonego dopasowania na podstawie wzorca pisowni i wyraźnie informuje, że jest to dopasowanie orientacyjne; gdy i to zawiedzie, również to komunikuje, zamiast nie zwracać nic lub dawać mylący wynik. Całość — baza danych i mechanizm dopasowywania — działa lokalnie w przeglądarce, więc żadne wpisane słowo nie jest nigdzie wysyłane.