Symulator ślepoty barw

Mniej więcej 1 na 12 mężczyzn i 1 na 200 kobiet ma jakąś formę zaburzenia widzenia kolorów, a jednak większość wykresów, makiet interfejsu użytkownika i zdjęć jest projektowana i sprawdzana wyłącznie przez osoby z typowym widzeniem kolorów. To narzędzie umożliwia przesłanie dowolnego obrazu i obejrzenie go tak, jak faktycznie zrobiłaby to osoba cierpiąca na protanopię, deuteranopię, tritanopię lub achromatopsję, dzięki czemu możesz uchwycić mylącą czerwono-zieloną legendę lub nieczytelny kolor statusu przed wysyłką.

Symulacja nie jest naiwnym filtrem zmniejszającym nasycenie lub obracającym odcień. Protanopię, deuteranopię i tritanopię symuluje się za pomocą opublikowanych matryc transformacji dichromatycznej Machado, Oliveira i Fair (2009) — rzeczywistych współczynników 3x3 pochodzących z modeli fizjologicznej reakcji czopków, tej samej rodziny macierzy używanych w profesjonalnych narzędziach dostępności. Ponieważ te macierze obowiązują tylko w liniowej przestrzeni światła, każdy piksel jest najpierw konwertowany z sRGB na liniowy RGB przy użyciu precyzyjnej funkcji transferu fragmentarycznego sRGB (a nie płaskiego skrótu gamma-2.2), matryca jest tam stosowana, a wynik jest konwertowany z powrotem do sRGB w celu wyświetlenia i eksportu. Achromatopsja (całkowita ślepota barw) wykorzystuje standardowe wagi luminancji ITU-R BT.709 (0,2126 czerwonego, 0,7152 zielonego, 0,0722 niebieskiego) zastosowane w tej samej przestrzeni liniowej, co jest konwencjonalną definicją postrzeganej jasności stosowaną w standardach transmisji i wyświetlania.

Niedobór prawdziwego widzenia barw to nie kwestia wszystkiego albo niczego — większość osób z CVD zachowuje pewne funkcje w dotkniętym typie czopków. Suwak intensywności odzwierciedla to: przy wartości 0% widzisz nietknięty oryginał, przy wartości 100% widzisz w pełni symulowany kolor dichromatyczny lub achromatopiczny, a każda wartość pomiędzy nimi liniowo łączy dwa kolory na piksel. Umożliwia to podgląd łagodnych, umiarkowanych i ciężkich przypadków tego samego typu niedoborów na tym samym obrazie.

Wrzuć zdjęcie, wykres lub zrzut ekranu interfejsu użytkownika, wybierz typ i wagę CVD, a następnie naciśnij przycisk Wykonaj, aby zobaczyć porównanie oryginału z symulacją wyrenderowane na płótnie. Pobierz wersję symulowaną jako plik PNG w oryginalnej rozdzielczości obrazu. Nic nie jest przesyłane na serwer — plik nigdy nie opuszcza urządzenia, a cały potok działa przy użyciu własnych interfejsów API Canvas 2D i ImageData przeglądarki.