Symulator ślepoty barw

Około 1 na 12 mężczyzn i 1 na 200 kobiet ma jakąś formę niedoboru widzenia barw, a mimo to większość wykresów, makiet interfejsów i zdjęć jest projektowana i sprawdzana wyłącznie przez osoby z typowym widzeniem kolorów. To narzędzie umożliwia wgranie dowolnego obrazu i zobaczenie go tak, jak faktycznie widziałaby go osoba z protanopią, deuteranopią, tritanopią lub achromatopsją, dzięki czemu można wychwycić mylącą czerwoną lub zieloną legendę czy nieczytelny kolor statusu, zanim trafi do odbiorcy.

Symulacja nie jest prostym filtrem desaturacji czy przesunięcia barwy. Protanopia, deuteranopia i tritanopia są symulowane za pomocą opublikowanych macierzy transformacji dichromazji Machado, Oliveira & Fair (2009) – rzeczywistych współczynników 3×3 wyprowadzonych z fizjologicznych modeli odpowiedzi czopków, tej samej rodziny macierzy używanych przez profesjonalne narzędzia dostępności. Ponieważ macierze te są poprawne tylko w liniowej przestrzeni światła, każdy piksel jest najpierw konwertowany z sRGB na liniowy RGB przy użyciu precyzyjnej, przedziałami zdefiniowanej funkcji transferu sRGB (a nie uproszczonego współczynnika gamma 2.2), tam stosowana jest macierz, a wynik jest konwertowany z powrotem do sRGB w celu wyświetlenia i eksportu. Achromatopsja (całkowity brak widzenia barw) wykorzystuje standardowe współczynniki luminancji ITU-R BT.709 (0,2126 dla czerwonego, 0,7152 dla zielonego, 0,0722 dla niebieskiego) stosowane w tej samej przestrzeni liniowej, co stanowi konwencjonalną definicję postrzeganej jasności używaną w standardach nadawczych i wyświetlania.

Rzeczywisty niedobór widzenia barw nie jest zjawiskiem zero-jedynkowym – większość osób z CVD zachowuje pewną funkcję w dotkniętym typie czopków. Odzwierciedla to suwak nasilenia: przy 0% widzisz nietknięty oryginał, przy 100% widzisz w pełni symulowane kolory dichromatyczne lub achromatyczne, a każda wartość pomiędzy liniowo łączy oba na piksel. Dzięki temu można podejrzeć łagodne, umiarkowane i ciężkie przypadki tego samego typu niedoboru na tym samym obrazie.

Wrzuć zdjęcie, wykres lub zrzut ekranu interfejsu, wybierz typ CVD i nasilenie, a następnie naciśnij Wykonaj, aby zobaczyć porównanie oryginału z symulacją wyrenderowane na płótnie. Pobierz symulowaną wersję jako PNG w oryginalnej rozdzielczości obrazu. Nic nie jest przesyłane na serwer – plik nigdy nie opuszcza Twojego urządzenia, a cały proces odbywa się z wykorzystaniem natywnych interfejsów Canvas 2D i ImageData przeglądarki.